Gedupeerde leden vakantieclub Club La Costa willen Timeshare – geld terug.

Dit stuk heeft in het AD gestaan.

‘Loverboys’ verkopen vakantiesprookjes
Utrecht – Twintig klanten van Club La Costa voelen zich bedonderd omdat ze vele duizenden euro’s hebben betaald voor schitterende vakantieappartementen die ze nooit hebben gezien. Ze willen hun geld terug, bijna een half miljoen euro in totaal.
ELLEN DEN HOLLANDER
UTRECHT ,,Ik werd zomaar gebeld door Club La Costa en mocht drie simpele vragen beantwoorden. Ze waren tevreden met de antwoorden, want ik kreeg te horen dat ik een prijs had gewonnen: een week vakantie.’’
Cees Peek (66) en zijn vrouw uit IJsselstein werden acht jaar geleden verleid om lid te worden van ‘vakantieclub’ Club La Costa (CLC). Ze zijn als ‘gouden leden’ inmiddels 25.000 euro armer zonder dat ze ooit de droomvakanties hebben gevierd die hen zijn voorgespiegeld. Nu bereidden ze met een groep mede-gedupeerden een rechtszaak voor. “We willen waarschuwen tegen timesharing, waarbij je zogenaamd mede-eigenaar wordt van een vakantie-accommodatie. Ik denk dat er zo’n 3000 leden zijn van Club La Costa in Nederland. Misschien zijn er ook wel tevreden leden, maar hun verhalen ken ik niet.’’ In Groot – Brittannie zijn zo’n drie duizend ontevreden klanten die bij elkaar naar schatting nog zes miljoen euro hebben geïnvesteerd.

Soepel

Bij Cees Peek verliep de verkoop soepel: hij en zijn vrouw gingen naar Schiphol, waar zij te horen kregen dat zij van een gratis vakantie op Tenerife of in Mijas aan de Zuid-Spaanse kust bij Fuengirola, konden genieten. Ze kozen voor Mijas waar het hoofdkantoor is gevestigd. “We kregen te horen dat we via CLC allerlei soorten vakanties konden vieren: van cruises tot wintersportvakanties. Het klonk allemaal geweldig.’’ Het echtpaar koos voor een proeflidmaatschap, waar voor ze bijna vierduizend euro betaalden. Het aanbod dat Cees Peek en zijn vrouw tijdens die presentatie kregen, was nog aanlokkelijker: als ze hun proeflidmaatschap zouden om zetten in een bronzen lidmaatschap hadden ze recht op zes wekenvakantie, die ze in drie jaar tijd konden opnemen. “ Ze hadden ons helemaal ingepakt. Het kon niet op. We werden met een taxi van het vliegveld gehaalden bij de rondleiding over het resort lieten ze ons een appartement zien met twee jacuzzi’s en twee badkamers.” De Verkoper van CLC drong aan. “ Zij liet ons geen minuut alleen en we moesten per se die dag beslissen.” Cees Peek en zijn vrouw tekenden een contract van vijf pagina’s voor het lidmaatschap en betaalden nog eens 11.00 euro. “We kregen geen gelegenheid om de kleine lettertjes door te lezen.” “Als je boekt, is het moeilijk om daadwerkelijk gebruik te maken van je rechten. Dan ben je net te laat of ze doen moeilijk. En als je dan gaat, zit je in een aftands appartement.” Alle winnaars van een gratis vakantie moeten tijdens hun gratis vakantie altijd een dag vrijhouden voor het bijwonen van een presentatie van Club La Costa.

Daar zit de fuik, vindt Cees Peek. Club La Costa spiegelt deelnemers prachtige vakanties voor, die ze kennen kopen met punten. Het lidmaatschap loopt van brons, via zilver en goed naar platina. Hoe meer punten, hoe luxer de accommodatie. Peek: “Maar jou punten zijn altijd net onvoldoende om de vakantie te boeken die je wilt. Zodat je weer wordt omgepraat om meer punten te gaan kopen.” De punten blijken in de praktijk onverkoopbaar. Peek moest eerst duizend euro betalen om ze te kunnen verkopen. “Ik ken schrijnende gevallen van mensen die niet meer van hun punten afkomen.”
Roel Bakels (39) uit Vleuten weet uit ervaring hoe het werkt. “De verkopers vertellen alles wat de klant wil horen om maar te zorgen dat ze tekenen. “Het zijn net loverboys, ze verleiden je.” Bakels werkte bij de van oorsprong Britse organisatie, nadat hij met zijn vriendin Barbara Wernars (32) bij een verkoopbijeenkomst in Maarssen was geweest. Het duurde een jaar voordat bij hem doordrong bij wat voor organisatie hij werkte. “Dat was toen ik er zelf ook instapte.” Roel en Barbara kochten aanvankelijk geen punten, maar Roel ging in plaats daarvan aan de slag als verkoper voor Club La Costa. Eerst in Nederland, daarna in Tenerife. “Ik was heel goed in verkopen en moet tientallen mensen hebben gedupeerd. Heel erg vind ik dat. Zelf ben ik 15.000 euro kwijtgeraakt.” Peek wil zijn geld terug. Hij heeft de Stichting TeCiN ( Timeshare en Consument in Nederland) opgericht en is op zoek naar andere gedupeerden. “ Wat opvalt, is dat de gedupeerden uit alle lagen van de bevolking komen.” Mensen hoeven zich niet te schamen: het is ons ook overkomen.”
Alex Garcia, manager van de CLC – ledenservice in Spanje, herkent zich niet in de klachten van Cees Peek en de andere leden die zich gedupeerd voelen. “Wij zijn een verantwoordelijk en gevestigd bedrijf en zijn in de afgelopen 25 jaar onbetwist leider in de industrie. Wij onderhouden en blijven bouwen aan enkele van de mooiste resorts in de industrie.” Volgens Garcia promoot zijn organisatie juist, om op de juiste manier zaken te doen in alle geledingen van het bedrijf. CLC telt wereldwijd zo’n 50.000 leden. Het kantoor in Nederland werd eind 2009 gesloten.

Bron: AD van 4 Augustus 2010
Door: Ellen den Hollander

Wat Club La Costa niet vermeldt bij de verkoop, zijn de hoge jaarlijkse kosten, die ieder jaar enorm stijgen. ,,Dat noemen ze onderhoudskosten en lidmaatschapkosten voor brons betaal je ongeveer 1.200 euro per jaar.
De punten konden deelnemers ook verkopen, maar dat blijkt in de praktijk onmogelijk. Peek probeerde dat via een organisatie die waarschijnlijk aan de CLC verbonden is. Hem werd verteld dat hij 2500 euro zou terugkrijgen, een schijntje vergeleken bij wat hij betaalde., en als je het al verkoopt dan moet je als nog overschrijvingskosten betalen aan CLC voor het veranderen van naamstelling.
,,Wij storen ons vooral aan de zeer agressieve verkoopmethoden en de verhalen die zij klanten op de mouw spelden,’’ zegt gedupeerde Peek. “De verkopers gaan door en door, net zolang tot je ‘ja’ zegt.” Zij krijgen een flinke premie bij elke deal, dus je kunt het ze niet eens kwalijk nemen.’’

Kader

Club La Costa is een grote organisatie. De Zuid-Afrikaanse oprichter en directeur Roy Peires meldt in een interview met Business Matters op internet trots dat zijn organisatie 50.000 leden telt. CLC had kantoren in Nederland (achtereenvolgens in Rotterdam, Schiphol, Den Haag, Maarssen en als laatste in Woerden) dit werd eind 2009 gesloten wegens ‘gebrek aan baten’, zo meldt de Kamer van Koophandel. De stichting TeCiN van Cees Peek bereidt gerechtelijke stappen voor om Club La Costa aan te pakken. ,,We willen waarschuwen tegen timesharing. Er zijn ook andere clubs waarover wij klachten krijgen.” Een groep van 300 Britse gedupeerden bereidt ook gerechtelijke stappen voor. Peek: ,,Wellicht kunnen wij samenwerken, hoewel de Britse wetgeving anders is dan de Nederlandse.’’
CLC-medewerkster Anna Idzerda met wie veel Nederlanders te maken hebben gehad, laat telefonisch vanuit Spanje weten niet meer voor het bedrijf te werken, maar zegt het bedrijf niet te willen afkraken.

Extra noot : Kijk voor nog meer informatie op de site van Stichting TeCiN de kennisbank voor U en door U in Timeshareland :

http://www.timesharesprookjeofnachtmerrie.info

Of stuur een E-mail naar :timesharesprookjeofnachtmerrie@gmail.com